باراوسل از سال ۱۳۷۳ در تهران زیر نظر خانم هنگامه امیدی با تعداد محدودی از شاگردان ارائه شد. نظر به اینکه تمامی افرادی که بیش از ۶ ماه در این کلاسها شرکت نموده اند تاثیرات تناسب اندام و کاهش سایز را در خود دیده اند پس از مدتی استقبال رو به رشدی از سوی عموم به این ورزش شد. این روند منجر به ثبت و ارائه رسمی این رشته در سال ۱۳۹۰ در فدراسیون آمادگی جسمانی شد.  

باراوسل در واقع زاییده انتقال حرکات و تمرینات باله از حالت ایستاده به حالت افقی و روی زمین است.نام این ورزش فرانسوی هم به خوبی گویای همین مطلب است.
(میله) = Barre
(زمین) = Sol
( و ترکیب آنها به معنای از میله به زمین )
بوریس کنیاسف Boris Kniaseff بنیان گذار این ورزش در دهه ۶۰ میلادی در پاریس به افراد حرفه ای آموزش باله می داد.

شباهت های میان زنان و مردان کم نبوده و تفاوت های مشاهده شده نیز با بزرگی جثه آقایان مرتبط است چرا که پس از تعدیل این گزینه ، تفاوت ها نیز کمتر می شوند،به طور کلی این تفاوت ها را می توان از چهار منظر مورد بررسی قرار داد( ساختار اسکلتی ،ترکیب بدنی،فیزیولوژی و اثرات تمرینات ورزشی). 

 تفاوت های اسکلتی  

پیش از بلوغ تفاوت های قابل مشاهده میان دختران و پسران بسیار اندک بوده، دختران کمی زودتر از پسران به سن بلوغ می رسند(13-9 در مقایسه با 14- 10).رشد استخوانی نیز به همین شکل در دختران کمی زودتر از پسران اتفاق می افتد.جهش رشدی در دختران در حوالی 11 سالگی و در پسران در حدود دو سال دیرتر(13 سالگی) رخ می دهد.سرعت رشد قد در دختران معمولا با شروع عادت ماهیانه (14- 12 سالگی) کاهش یافته، پس از این رویداد حداکثر 5 سانتیمتر بر قد آنها افزوده می شود و دختران حداکثر قد خود را در سن 17-16 سالگی خواهند داشت.

یک سیکل طبیعی که به طور معمول بین 35-23 روز به طول می انجامد، به دو فاز فولیکولار و لوتئال تقسیم می شود.

علیرغم اینکه برخی تحقیقات( که البته به دلیل متدولوژی خاص خود، فاقد اعتبار لازم هستند)، عملکرد ورزشی در زنان را به صورت منفی متاثر از این دوران می دانند، پژوهش های انجام شده و معتبردر سالیان اخیر، نتوانستند این تاثیرپذیری را ثابت کنند.

تنها در یکی از این مطالعات بیان شده که چنانچه ورزشکاری در فاز لوتئال باشد و در شرایط آب و هوایی گرم به فعالیت استقامتی بپردازد، ممکن است دچار افت عملکرد شود.

در مورد سندرم پیش از قاعدگی که به علت احتباس مایعات اتفاق می افتد( که ورزش یکی از راه های درمانی آن عنوان می شود،) نیزمیتوان از دیورتیک ها استفاده نمود که البته این روش درمانی در مورد بانوان ورزشکار با توجه به ماهیت دوپینگی بودن دیورتیک ها توصیهنمی شود.می توان از داروهای جایگزین مانند:SSRI ،ایزوفلاوونات و یا OCP با دوز پایین استفاده نمود. 

هدف از انجام تحقیق حاضر مقایسه تأثیر دو نوع تمرین منتخب ایروبیک و موضعی بر برخی ریسک فاکتورها و ترکیب بدنی زنان چاق بود. بدین منظور تعداد 45 نفر زن چاق غیر وزشکار شهرستان خرم آباد (با حفظ ذخیره) واجد شرایط پس از تکمیل رضایت نامه و پرسشنامه سوابق پزشکی انتخاب و به صورت تصادفی به سه گروه 15 نفره ایروبیک، موضعی و کنترل تقسیم شدند . در ابتدا و پایان برنامه، جهت بررسی برخی از ریسک فاکتورها  

(HDL,LDL,VLDL,TC,TG)،  نمونه گیری خونی در حالت ناشتا از آزمودنی‌ها بعمل آمد. علاوه بر این برای بررسی ترکیب بدنی آزمودنی‌ها قبل از اولین جلسه تمرین و بعد از آخرین فعالیت بدنی پارامترهایی چون قد، وزن، شاخص توده بدنی و درصد چربی بدن اندازه گیری شد. هر دو گروه تجربی در دوره تمرینات که شامل 6 هفته، هفته ای سه جلسه و هر جلسه 45 دقیقه بود، شرکت کردند که نوع تمرینات در هر دو گروه اختصاصی همان گروه بود. جهت بررسی نرمال بودن  توزیع داده‌ها از آزمون کلموگروف اسمیرنف، آزمون t وابسته برای مقایسه بین گروهی و t مستقل جهت مقایسه درون گروهی استفاده شد. سطح معنی داری برای قبول یا رد فرضیه صفر در سطح 05/0 در نظر گرفته شد. به طور کلی نتایج مطالعه حاضر نشان داد که هر دو نوع تمرین می‌تواند عوامل خطر زای قلبی- عروقی را کاهش دهد همچنین تمرین موضعی در مقایسه با تمرین ایروبیک اثر معنادارتری بر کاهش درصد چربی بدن زنان چاق دارد.